[KHR][8059] Just One Night [Oneshot]

posted on 22 Oct 2011 20:47 by arkarcilis27 in Fiction

 
.
.
FIC : KHR
PARING : 8059
RATE : NC
NOTE : ด้นสดอีกแล้วค่ะ เนื่องจากเครียดจัดกับข้อสอบกฎหมายที่หาทางออกให้ชีวิตตัวเองไม่ได้ ประกอบกับการรื้อฟื้นรีบอร์นเข้าสมองอีกครั้ง ฟิคนี้แต่งโดยใช้ความหื่นเป็นแรงขับเคลื่อน *หัวเราะ* อ๊ะ...แหย่เล่นนะคะ จริงๆแล้วอันนี้เป็นภาคต่อของ Truly Madly Deeply ค่ะ ถ้าภาคแรก(PG) เป็นเวอร์ชั่นธรรมดา เจ้านี่ก็คือภาค TYL ของทั้งคู่ค่ะ
ปล.ไม่ได้เขียนอะไรแบบนี้มานานแล้ว ฝากด้วยนะเจ้าคะ m(_ _)m พอจะเขียนก็มีคนคอยแวบไปแวบมาอยู่ข้างหลังตลอด ช่างเป็นกรรมของสาววายโดยแท้
แรงบันดาลใจของฟิคนี้มาจากเพลง Hero-Enrique ค่ะ ดูเอ็มวีแล้วช่าง *เอิ๊กกกกก*
.
.

คลั่ง

 

Would you dance, if I asked you to dance?
Would you run, and never look back?
Would you cry, if you saw me crying?
And would you save my soul, tonight?

 

ชายหนุ่มพรมจูบไปตามใบหน้าเนียนของอีกฝ่าย ขบเม้มใบหูเล็กจนร่างบางสะดุ้งเฮือก แก้มสองข้างแดงปลั่งชวนมอง ผ้าปูที่นอนสีขาวยับยู่ยี่ตามการเคลื่อนไหวของคนข้างล่าง โกคุเทระส่งเสียงแผ่วเบาเมื่อริมฝีปากอุ่นจัดไล้ลงสู่ลำคอระหง กระดุมเม็ดแล้วเม็ดเล่าปลดออกช้าๆโดยที่คนทั้งสองไม่รู้สึกตัว

ค่ำคืน...ที่เฝ้าฝันหามาตลอดหลายปี

ไม่สน...จะไม่สนใจอะไรทั้งนั้นแล้ว ขอแค่ได้โอบกอดคนๆนี้ก็เพียงพอ

เป็นของฉันคนเดียวนะ...โกคุเทระ

 

Would you tremble, if I touched your lips?
Would you laugh? Oh please tell me this
Now would you die, for the one you love?
Hold me in your arms, tonight

 

บางที...นี่อาจเป็นกับดักที่น่ากลัวที่สุด

ยามาโมโตะรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังเสพย์ติดกัญชา เขากลายเป็นเด็กเอาแต่ใจ ที่ชอบสวาปามขนมเค้กหวานละมุน ปลายจมูกโด่งไล้ไปตามเรือนร่างสมส่วน กลิ่นหอมประหลาดจากอีกฝ่ายช่วยกระตุ้นให้หลงใหลจนแทบคลั่ง ไม่รู้นานเท่าไหร่ที่ได้แต่เฝ้ามองสายลมผู้เกรี้ยวกราดทว่างดงามคนนี้

ฉันน่ะ...หลงรักนายมาตลอดเลยนะ โกคุเทระ

 

Would you swear, that you'll always be mine?
Or would you lie? Would you run and hide?
Am I in too deep? Have I lost my mind?
I don't care you're here, tonight

 

                เหงื่อเม็ดเล็กผุดพราวตามไรผม ริมฝีปากบางหอบหายใจหนักหน่วง ใบหน้าสวยสะบัดตามแรงอารมณ์ที่พุ่งขึ้นสูง สายลมที่แสนงดงามส่งเสียงครางแว่วหวานยามเมื่ออีกฝ่ายเข้าครอบครองจุดอ่อนไหว ไหล่บางสั่นเทิ้มด้วยความวาบหวามที่ยามาโมโตะมอบให้ ทั่วแผ่นอกเต็มไปด้วยร่องรอยสีกุหลาบซึ่งตีตราจอง

                นัยน์ตาสีมรกตคู่งามฉ่ำเยิ้มด้วยคราบน้ำตา โกคุเทระรู้สึกเหมือนร่างกายเบาหวิวไร้ความรู้สึก ในสายตาเขาตอนนี้มีเพียงคนตรงหน้า

            ถึงปากจะบอกว่าเกลียดกันสักแค่ไหน...แต่คนๆนี้ไม่เคยทิ้งเขาไป

                ปลายนิ้วเรียวของนักดาบเคลื่อนต่ำลงเรื่อยๆ ก่อนแทรกเข้าไปในช่องทางร้อนระอุของอีกฝ่าย ร่างกายกระตุกเกร็งเมื่อสัมผัสได้ถึงสิ่งแปลกปลอมซึ่งเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ สะโพกกลมกลึงถอยหนีตามสัญชาตญาณ หากยามาโมโตะใช้มืออีกข้างกดไว้ไม่ให้ถอยหนี

                “อย่ากลัว...ไม่มีอะไรน่ากลัวสักนิด”

                เสียงทุ้มนุ่มกระซิบปลอบข้างหูเมื่อเห็นมรกตคู่งามมองเขาเหมือนเด็กหลงทาง จุมพิตอ่อนหวานที่เปลือกตาทำให้โกคุเทระหยุดสะอื้น แขนสองข้างโอบรอบคออีกฝ่ายอย่างขลาดกลัว

            ไม่ต้องห่วงนะโกคุเทระ.. ฉันจะไม่มีวันทิ้งนายไปไหน

 

Oh, I just wanna hold you
I just wanna hold you, oh yeah
Am I in too deep? Have I lost my mind?
Well I don't care you're here, tonight

               

                “อือ...อะ...เจ็บ!”

                ปลายเล็บจิกไหล่กว้างของผู้รุกรานไว้แน่น ชายหนุ่มผู้เปรียบดั่งหยาดฝนกัดฟันกรอดเมื่อสัมผัสได้ถึงความคับแน่นของร่างแสนหวาน เขาหยุดการกระทำของตนเพื่อให้อีกฝ่ายได้ผ่อนคลาย โกคุเทระหอบหายใจแรงจนอกบางสั่นไหว

                “ถ้าเจ็บมาก...ฉันจะหยุด”

            เพราะเขาไม่ต้องการให้คนๆนี้เจ็บปวดไปมากกว่านี้อีกแล้ว

                “อือ...มะ...ไม่เป็นไร ฉัน...ทนได้”

                ร่างบางเอ่ยเสียงขาดห้วงเมื่อชายหนุ่มกดสะโพกล้ำลึกกว่าเดิม สีแดงของเลือดตัดกับสีขาวของผ้าปูเตียงผืนใหญ่ ยามาโมโตะขยับกายเชื่องช้าเพื่อให้โกคุเทระได้ปรับตัว ทว่าความร้อนรุ่นของอีกฝ่ายทำให้เขาขาดสติ

                “อะ...อา...ฮ้า...”

                เสียงหวานครางไม่ได้ศัพท์เมื่อจุดอ่อนไหวในร่างกายได้รับการเติมเต็ม สะโพกมนขยับตามจังหวะการเคลื่อนไหว ความเจ็บปวดแทนที่ด้วยความรู้สึกแปลกประหลาด คาบเกี่ยวระหว่างความสุขกับความทุกข์ทรมาน ริมฝีปากอุ่นร้อนประกบจูบที่หอมหวานจนแทบละลาย ราวกับจุมพิตถอนคำสาปของเจ้าชายในนิทาน

 

I can be your hero, baby
I can kiss away the pain, oh yeah
I will stand by you forever
You can take my breath away

 

            ราวกับความฝันที่เขาได้ครอบครองคนตรงหน้า ทั้งเสียงครางแว่วหวาน เรือนร่างสมส่วน รวมถึงช่องทางสีหวานซึ่งตอดรัดแน่น ยามาโมโตะขยับกายอย่างบ้าคลั่งตามแรงอารมณ์ เรื่องของเหตุผลและหน้าที่ถูกโยนทิ้งไป ไม่สน...ไม่สนอะไรอีกแล้ว

              โกคุเทระ...นายจะรู้ไหมว่า...

 

You can take my breath away

               

FIN.

Comment

Comment:

Tweet

#8 By (49.230.111.70|49.230.111.70) on 2015-03-01 22:35

8959

#7 By (1.47.73.38|1.47.73.38) on 2014-10-08 16:19

*นอน(?)ซับเลือด*

เขินๆๆๆๆๆๆ!!!!>/////<

#6 By @I_ on 2012-04-27 13:53

*นอน(?)ซับเลือด*

เขินๆๆๆๆๆๆ!!!!>/////<

#5 By @I_ on 2012-04-27 13:53

สั้นๆแต่...ซึ้ง!!


การบรรยายใช้คำสวยมาก ชอบสุดๆ มีแต่เรท (ฮา)

อารมณ์น่ารักมากเลยค่ะ เนียนเอ๊ย...อะไรจะใจดีขนาดนี้ เป็นเราเรารักตาย อรั๊งงงง

#4 By roku-san on 2011-11-26 17:19

โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
ก๊กน่ารักกกกกกกกกกกกกกอ่า ~
อ่านแล้วเลือดพุ่ง!!! (บรรยายได้เห็นภาพชัดเลยค่ะ)

ปล.ยามะหื่น ดาร์ก(?)แบบนี้ เราชอบค่ะ!!!!!

#3 By tsun-tsun on 2011-10-28 13:35

กว้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกก

=,,= เลือดหมดตัวตายยย

คือมันเหมือนจะซึ้งๆนะคะ แต่ความหื่นเข้าแทรก OTL

#2 By Cartoon~AholiC on 2011-10-25 11:09

/ปิดหน้า
แวะเข้ามาอ่านแบบมึนๆ
/เขินด๊อบซัง

ปล. เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยได้คุยกันเลยนะจ๊ะ คิดถึง

#1 By yiring on 2011-10-23 16:18