[เรื่องสั้น] เวลา

posted on 23 Apr 2011 19:17 by arkarcilis27 in Fiction

'เวลา' By กานต์ธิรา

 

 

“ไอ้ส้ม ไอ้บ้า ไอ้คนไม่จ่ายค่ารถ จ่ายพวกกูมาเลย”

 

“กูไม่จ่าย มีอะไรมะ? กูสวย กูไม่แคร์อ่ะ!”

 

“ไอ้บ้า พูดจากวนตีนอีกละ”

 

“เออ กูก็เป็นแบบนี้มาตั้งนานละ”

...

...

...

...

 “ส้ม.. มึงจะเข้าที่ไหนวะ”

 

“มนุษย์ฯ อิ้งเกษตรว่ะ แต่ไม่รู้คะแนนกูจะถึงหรือเปล่า พวกแกทเทพๆอย่างเยอะอ่ะ”

 

“มึงทำได้อยู่แล้ว โหย ขยันกว่าพวกกูอีก อีบ้า มึงเทพอังกฤษจะตาย...”

ฉันเคยกล่าวประโยคนี้ฝากไว้ในกาลเวลา 

ช่วงที่ชีวิตมอ6 ยังเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ หนังสือสอบ ความทรงจำดีๆ

และเรื่องราวสนุกสนานให้ลงมือทำ

 

‘เวลา’ ที่เพื่อนอยู่พร้อมหน้า ร่วมสุข ร่วมทุกข์ ร่วมเป็นกำลังใจให้

...

...

...

...

 “ส้ม มึงเป็นไงวะ สอบโอเน็ต”

 

“กูฝน error ไม่ทันตั้งหลายข้อ อาจารย์เดินมากระชากกระดาษออกจากมือ”

 

“เชี่ย ไมทำงี้วะ เหลือแต่ฝนไม่ใช่หรอ แม่ง เด็กม.6นะเว้ย”

 

“แล้วมึงอ่ะ ทำได้ป่ะ?”

 

“กูก็ทำไม่ทันว่ะ...”

...

...

...

...

เด็กผู้หญิงหน้าตาสะสวยคนหนึ่ง แม้จะปากร้าย กวนประสาทไปบ้าง แต่จริงใจกับเพื่อนเหลือเกิน

 
 
 

ที่สำคัญ...เธอคือผู้ไม่ย่อท้อต่อความฝัน แม้จะห่างไกลแค่ไหน

 

เธอพยายามเสมอ อุตสาหะมากกว่าใครๆ

...

...

...

...

 “ส้ม แกทเป็นไงบ้างมึง ได้ 29 คำตอบป่ะ?”

 

“เออ แต่อังกฤษแม่งยาก ไม่ได้ศัพท์เลย”

 

“กูก็พอกัน”

 

“ไม่ต้องเลย มึงอ่ะทำได้อยู่แล้ว”

 

“งั้นมึงก็ทำได้เหมือนกันอ่ะ รับรอง มึงเข้าเกษตรได้แน่!”

...

...

...

...

 “ส้ม แกทออกแล้ว คะแนนมึงเป็นไง”

 

“21,790 จะถึงไหมวะ”

 

“ถึงดิ ทำไมจะไม่ถึง”

 

“แล้วมึงอ่ะ?”

 

“22,047.5 แบบฝรั่งเศสนะ”

 

“มึงได้มธ.แน่”

 

“ไม่แน่ใจว่ะ นิติมธ.ที่สูงส่งของกู คะแนนกูใช่ว่าจะสูง”

 

“ถ้ามึงได้ ให้กูห้าร้อย ตกลงป่ะ?”

 

“เออ ตกลง เรื่องเอนท์กูไม่มีเบี้ยว”

 

“เสร็จกู อิอิ ได้เงินใช้แล้ว”

 

“เออ อย่าไปบอกใครนะเว้ย เดี๋ยวกูหมดตูด”

 

“มึงก็ไม่ต้องไปรับพนันคนอื่นดิ”

 

“เออ แต่กูจ่ายห้าร้อยมึงแน่”

...

...

...

...

เราเจอกันอีกหลายครั้ง... ทั้งวันรับใบจบ วันซื้อระเบียบการที่เราไปด้วยกัน

ฉันแขวะเพื่อนคนนี้ประจำล่ะ... ยอมรับว่าฉันมันคนปากร้าย

แต่ที่ด่ามัน หรือแกล้งมัน เพราะฉันรักมันจริงๆ

...

...

...

...

 “มึง พวกมึงเอนท์ติดแล้วไปกินซูมิกันนะ”

 

“จัดไป อยากแดกมากว่ะ”

 

“ไปเที่ยวทะเลกันเหอะ เอนท์ติดแล้วไปเที่ยวกัน ปลดปล่อยไง ฮ่าๆ”

 

“เออ น่าสน จัดไป จัดไป”

...

...

...

...

ในเวลานั้น...เราแค่หวังให้ช่วงรอผลแอดมิชชั่นเป็นช่วงที่สนุกที่สุด

ได้วางแผนไปเที่ยว ได้พูดคุยไร้สาระกับเพื่อน ได้กรี๊ดซุปเปอร์สตาร์ที่ชอบ

นั่งอยู่หน้าจอคอมพ์ตลอดเวลาเพื่อรอดูความเคลื่อนไหวต่างๆ

 

โลกทั้งใบหมุนอย่างแช่มช้า นิ่มนวล และน่าหลงใหลที่สุด

เสียงหัวเราะของทุกคน รอยยิ้มอบอุ่น หัวใจเราถูกแช่ไว้ในความอ่อนโยนของมิตรภาพ

เพื่อเก็บภาพเหล่านี้ไว้ในกาลเวลา ก่อนที่แต่ละคนจะก้าวไปข้างหน้า

ต้องฝ่าฟันกับขวากหนาม อุปสรรค ในโลกของผู้ใหญ่ที่มีแต่การแก่งแย่งชิงดี

 ‘เพื่อน’ ดูเหมือนเป็นมนตร์วิเศษของนางฟ้า ปลอบประโลมหัวใจ ยามเราท้อแท้ อ่อนไหว

...

...

...

...

 “อีส้มมาเป็นคนที่สี่เลยว่ะ”

 

“เออ”

 

“ตกลงมึงยังอยากเป็นแอร์อยู่ป่ะ”

 

“ไม่อยากแล้วว่ะ”

 

“กร๊ากกก เหมือนหนังสือที่กูอ่าน อ่านแล้วมึงจะอึ้ง เออ อาจารย์เรียกไปดูคณะแล้ว”

 

“ไปดิ”

 

“เฮ้ย มึงอ่ะ เดินไปเรียกคนอื่นเข้ามาดิ เร็วๆ”

 

“กูรีบไปว่ะมึง พ่อรออยู่เดี๋ยวโดนด่า วันนี้กูจะกลับใต้แล้วว่ะ”

...

...

...

...

เธอ...หันมายิ้มให้ฉันกวนๆ แล้วเดินไปเรียกคนอื่นในห้อง

...

...

...

 “เฮ้ย สี่อันดับมึงเลือกไหนบ้างวะ?”

 

“มนุษย์ อิ้ง เกษตรฯ / ศิลปะศาสตร์ มหิดล / โบราณคดี ศิลปากร / มนุษย์ อิ้ง มศว.”

 

“เออๆ ติดชัวร์”

...

...

...

...

จะมีใครรู้บ้างไหมนะ? ว่านั่นเป็นครั้งสุดท้ายที่เราจะพบกัน

ไม่...ไม่มีใครรู้แม้แต่ฉันเอง เพราะถ้าฉันรู้...ฉันจะไม่ให้แกไป

แต่มันเป็นเรื่องของโชคชะตาที่คนข้างบนกำหนด

ไม่มีใครรู้ ไม่มีใครมีสิทธิ์เปลี่ยน

...

...

...

...

 “เชี่ย มึงเข้าเฟซไอ้ส้มเร็ว”

 

“ทำไมวะ เกิดอะไรขึ้น”

 

“เข้าไปเร็วๆ”

...

...

...

...

 ‘ส้มยังอยู่ในใจทุกคนเสมอนะ หลับให้สบายนะส้ม พี่รักส้มนะ’

 

‘พี่รักส้มนะ ขอบคุณมากๆสำหรับความทรงจำดีๆ ลูกคนแรกในเกม’

...

...

...

...

ข้อความไว้อาลัยนับสิบ ทำให้พวกเราหัวใจแกว่ง

ฉันหน้าซีด นึกได้ว่าส้มกลับต่างจังหวัดเมื่อวาน

แต่ในใจยังคิดว่าเป็นเพียงเรื่องล้อเล่น บ้าน่ะ...เกิดอะไรขึ้นกับเพื่อน ไม่จริงน่ะ

ส้ม...เกิดอะไรขึ้นกับมึง ตอบพวกกูมาเดี๋ยวนี้นะ

...

...

...

...

 “มึง ได้เบอร์เพื่อนมันมาแล้ว”

 

“โทรเลย โทรเลย เงินมือถือกูหมด โทรตอนนี้เลย”

...

...

...

...

ฉันโทรศัพท์หาส้ม แต่ไม่มีคนรับ

หยดน้ำอุ่นจัดไหลคลอดวงตา เหมือนเป็นเสี้ยวนาทีเล็กๆระหว่างความเป็นความตาย

เรารอให้ส้มตอบกลับอย่างใจจดใจจ่อ จนกระทั่งเพื่อนส่งข้อความทาง MSN มาหา

...

...

...

...

 ‘พ่อส้มหลับใน รถคว่ำที่ประจวบฯ’

...

...

...

...

ไม่จริง...ใช่ไหม?

...

...

...

...

วินาทีนั้น...ฉันไม่สามารถรับรู้อะไรนอกจากความเสียใจ

มันไม่ใช่ความรู้สึกเหมือนช่วงที่รอผลสอบตรง ตอนนั้นฉันสามารถตั้งตัวได้ ยั้งความเสียใจทันเวลา

แต่ครั้งนี้ไม่ใช่... ฉันร้องไห้เหมือนคนเสียสติ ภาวนาให้ทุกอย่างเป็นแค่ความฝัน

ฉันไม่ใช่คนเจ้าน้ำตา ฉันไม่ค่อยร้องไห้ให้ใครเห็น หรือถ้าจะร้อง มีแค่น้ำตาไหลนิดเดียวเท่านั้น

ไม่ใช่การกรีดร้องอย่างคนหัวใจสลาย น้ำตาฉันไหลเป็นชั่วโมง

...

...

...

...

ส้ม...ส้ม รีบทิ้งพวกเราไปไหน กลับมาหาเราเถอะ มาหัวเราะ มายิ้ม มาแขวะพวกเราเหมือนเดิม

ฉันสัญญา...ถ้าแกกลับมา ไม่ว่าแกจะด่า จะทุบ จะตีฉันยังไง ฉันจะไม่ว่าแกเลย

ฉันจะพาแกไปเลี้ยงข้าว เลี้ยงขนมแบบไม่คิดอะไรเลย

ขอแค่แกกลับมา...กลับมาหา มาหัวเราะกับพวกเรา

...

...

...

...

ไม่จริงใช่ไหม? แล้วที่แกพยายามมาตลอดล่ะ เป็นไปได้ยังไง? ตอนเช้าเลือกคณะ แกจ่ายเงินแล้ว

ฝันแกกำลังจะเป็นจริง แล้วแกจะทิ้งมันไปง่ายๆหรอ

...

...

...

...

เราได้แต่พูดคำว่า ‘ถ้า...’

...

...

...

...

ถ้าฉันรู้...ฉันจะไม่ให้แกไป

ถ้ารู้ว่าแกจะจากเราไปเร็วขนาดนี้...ฉันจะทำดีกับแก จะกอดแกไว้แน่นๆ

ถ้าแกกลับมา...ฉันจะยอมเป็นเบ๊แก

ถ้าแกมาหาพวกเรา...เราจะพาแกไปเลี้ยงข้าว

...

...

...

...

คำว่า ‘ถ้า...’ ทั้งมวลจะมีความหมาย

เพียง “เธอ” กลับมา

...

...

...

...

ฉันจะไม่บรรยายความเสียใจไปมากกว่านี้ เพราะต่อให้มีกระดาษหนึ่งล้านหน้าคงไม่อาจแทนได้

แต่ที่อยากให้ทุกคนรู้ไว้คือ เวลา เป็นของมีค่า

หากคุณมีเพื่อนรัก คนรัก พ่อแม่พี่น้องที่รัก

ขอให้คุณใช้เวลาอยู่กับพวกเขาให้คุ้มค่า สร้างความทรงจำดีๆในทุกวินาทีที่หายใจ

อย่าคิดว่า ไว้พรุ่งนี้ก็ได้ มะรืนก็ได้ ปีหน้าก็ได้

เพราะความตายอยู่ห่างเราเพียงปลายจมูก

บางทีคุณเห็นเขายิ้มให้คุณเมื่อตอนเช้า แต่พอเผลอเขาอาจจากเราไปไกลแล้วโดยที่เราไม่รู้ตัวเลย
 ...

...

...

...

ใช้ทุกนาทีให้คุ้มค่า อย่างน้อยวันที่เขาจากไป

เรายังสามารถพูดได้อย่างเต็มปากว่า...ทำเต็มที่แล้ว

ไม่ใช่พูดได้แต่คำว่า 'ถ้า'

ถ้าอย่างนั้นนะ...ถ้าอย่างนี้นะ...
 

...

...

...

...

‘เวลา’ ไม่เคยพอ

...

...

...

...

เพื่อนรัก

Comment

Comment:

Tweet

เสียใจด้วยนะด๊อบ

#2 By yiring on 2011-04-24 12:49

.....

#1 By ราศีกุมภ์ on 2011-04-23 20:24