ว่างเปล่า

คำเตือน : เอนทรีนี้ไร้สาระสุดๆ ไม่มีบ้าบออะไรเลย อาจจะมีคำหยาบกูๆมึงๆเล็กน้อย คนจิตไม่ดีพออ่านได้

เราเตือนคุณแล้วนะ

+++++++++++++++++++++

โฮก ตูกลับมาแล้วโว้ยยยยยยยยย

หลังจากที่โดนมรสุมชีวิตพัดพาจนหญิงสาวแสนบอบบาง(ปานพญาคชสาร)ถึงกับโซเซไปช่วงหนึ่ง

แต่ตอนนี้ทำใจได้แล้วเฟ้ย!! ความบ้า ประสาทเสีย วิญญาณชะนีป่ากลับเข้าสู่เราอีกครั้ง!!

เป็นอิสระแล้ว อิสระจากเรื่องที่ผูกมัดตัวเอง

ปล่อยให้เรื่องพวกนั้นทำให้เราท้อถอยได้ยังง๊ายยยยยยย

นังบ้าเรียนคนเดิมกลับมาแล้วววว คราวนี้ทั้งงานท่อง งานแปล โครงงาน สอบ เขียนนิยาย จะคว้าเอาไว้ให้หมด

3.9 ไม่ไกลเกินฝัน (แต่อาจจะไกลเกินเอื้อม 55555+)

พลังงานเต็มเปี่ยมเลยตอนนี้ ล้นทะลักจนอยากจะวิ่งไปคว้าหนังสือกฏหมายหนาๆซักเล่มมาเปิดอ่าน

งี่เง่าชะมัด ที่เอาแต่รอคอยสิ่งที่ไม่มีทางเป็นไปได้ และไม่มีทางเป็นจริง

สู้อยู่กับปัจจุบัน สลัดเรื่องเฮงซวยทิ้งไปยังจะดีซะกว่า

นี่! กว่าชั้นจะตัดใจจากเธอได้ มันยากมากเลยนะ! แต่ตอนนี้ชั้นคิดว่าชั้นทำได้แล้ว

เขี้ยวเริ่มงอก เล็บเริ่มยาว พร้อมจะไปฟาดฟันก๊ะชาวบ้านอีกรอบ

ขอกูทวงตำแหน่งของกูคืนนะ!!! ไอ้จุดสูงสุดนั่นน่ะไม่มีความหมาย แต่ชั้นจะทำเกรดให้ได้มากกว่า 3.9 มันก็แค่นั้นแหละ

ถึงเวลาต้องรักตัวเองจริงๆจังๆซักที..

โอ้ ^O^/ สบายใจจัง